Sita liep wat rond bij de rand langs de ravijnen. Ze keek ondertussen naar beneden. Het leek alsof er geen einde van de bodem is. Ze liep dan naar een boom toe en ging daar liggen. Ze begon zich dan snel te vervelen. ''saai hier'' zei Sita zacht en brulde hard naar andere tijgers voor gezeldschap en wachte dan meteen af.

Opeens besprong Yinthe Sita van achteren. Ze rolde over Sita heen en kwam vervaarlijk dicht bij de rand van het ravijn tot stilstand. Grijnzend keek ze op.
"Haai, Profeet Sita!" zei Yinthe lachend tegen Sita.

''Hey Yinthe, leuk om je te zien'' zei Sita en lachtte. Ze begon ondertussen dan met haar staart wat heen en weer te zwiepen. Ze keek Yinthe dan gelijk weer aan. ''Maar hoe gaat ie?'' vroeg Sita daarna. Ze duwde Yinthe ondertussen een stuk van de rand weg. ''Sorry moest even ofanders viel je nog'' zei Sita lachend.

Yinthe keek met een opgetrokken wenkbrauw naar de afgrond, en daarna weer met een brede grijns naar Sita.
"Met mij gaat 't prima!" zei ze lachend. "En met jou?" vroeg ze, met nog altijd die brede grijns.

Sita grijnsde ook breed. Haar staart ging langzaam heen en weer. ''Hèèl goed'' zei Sita. ''Maar alleen, ik verveel me'' zei Sita daarna.

Yinthe zuchtte en knikte.
"Ja, ik ook. Ik kom de laatste tijd haast geen tijgers meer tegen..." zei Yinthe, terwijl ze haar schouders ophaalde. Waar waren alle tijgers toch gebleven?

Sangha kwam aangelopen en zag Yinthe en Sita.
"Hee jullie daar, alles goed? lang niet gezien"zei ze vrolijk

Yinthe keek om naar Sangha. Toen ze haar vriendin zag, verscheen er een glimlach op haar bek.
"Sangha!" riep Yinthe blij. Ze rende naar haar toe en bedolf haar onder likjes.xD "Waar zat je?" vroeg Yinthe rustig aan haar. Waar zaten alle ándere tijgers?

"Yinthe"zei Sangha blij en gaf haar ook likjes.
"Ik liep een beetje rond en zocht ook naar andere tijgers maar ik kon helemaal niemand vinden totdat ik hier kwam en jullie zag"zei Sangha en ze keek somber om zich heen.
"Ik vind het zo stil worden, zelfs Bono laat nix meer van zich horen en waar de rest is gebleven zou ik ook niet weten, is er soms iets aan de hand dat wij niet weten?"vroeg Sangha aan Yinthe

Yinthe haalde zuchtend haar schouders op.
"Het viel mij ook al op; een tijd heb ik gewoon niemand gezien hier..." zei Yinthe zachtjes, waarna ze nog een keer zuchtte. Ze miste Ollie en alle andere tijgers ontzettend veel...

Ollie stond achter een grote boom en zag eerst Yinthe en toen zijn moeder. Hij was blij ze allebei weer te zien. Hij liep een stukje naar achter nam een grote aanloop en nam een grote sprong en kwam bovenop Yinthe terecht. (ze was niet gewond door de sprong) "Boe"zei hij vrolijk en gaf haar overal likjes

Yinthe begon te stralen; eindelijk was Ollie er weer!
"OLLIE!" brulde ze vrolijk, terwijl hij hem onder likjes bedolf. "Ollie, waar hing je uit?" vroeg ze uiteindelijk. Ze was zó blij hem weer te zien...

"Oooh euhm ik hing overal uit. Ik was al een tijdje naar je opzoek, maar ik zag je steeds maar niet. Ik ben super blij je weer te zien. Waar zijn onze welpjes eigenlijk?"vroeg Ollie en ze gaf Yinthe nog een lik en keek toen naar zn moeder. "Hoi Mam"zei hij

"Hoi Ollie, ik ben blij je weer te zien"zei Sangha en gaf hem een vriendschappelijke lik.

Sita keek op toen ze Sangha en Ollie zag. ''Hey'' riep Sita vrolijk en gaf hun allerbei een lik. Daarna gaf ze Yinthe ook maar een likje.