Siberia rende langs het ravijn. Hij was weggerend uit de grot, omdat hij zich verveelde. Mama en papa waren daar al lang niet meer geweest, dus was hij maar weggegaan.
Nu had Siberia zin om te spelen. Waarschijnlijk kon hij bij het ravijn wel wat vinden waar hij zich mee kon bezig houden. Hij hoopte dat zijn broertje ook zou komen, en misschien ook nog andere jongen tijgers.
Siberia nam een aanloop, en sprong over een smal stukje ravijn. Daar kwam hij neer op een uitstekende rots, waar hij omlaag klom en daar ging zitten wachten.